Kurt Hessels is geen wetenschapper en geen deskundige op papier. Hij is een vader die jarenlang opschreef wat hij meemaakte met zijn zoon. Wat begon met losse verhalen, groeide uit tot een boek met 22 korte, persoonlijke verhalen over het dagelijks leven met een zoon met autisme. Luchtig, herkenbaar, soms confronterend en vooral: met veel warmte en humor.

En er is nog een bijzondere reden om dit boek te lezen: Na aftrek van de kosten gaat de volledige opbrengst naar het Autismefonds.

Wie is zijn zoon?

Kurt woont al decennia in de omgeving van Amsterdam, heeft een eigen salesbureau, is getrouwd en heeft twee zoons. Over één van hen gaat het boek. Al vroeg werd duidelijk dat hij anders in de wereld stond. Hij was druk, uitdagend, soms lastig te doorgronden. Rond zijn derde of vierde jaar kwam de diagnose autisme.

"Ik was daar eigenlijk wel blij mee," vertelt Kurt. "Niet omdat hij autisme had, maar omdat we toen wisten wat er speelde. We konden beter begrijpen wat er gebeurde en er zo goed mogelijk op inspelen."

Inmiddels is Kurts zoon 26. Op het eerste gezicht is hij een rustige, stille en introverte jongeman. Niet iemand die snel opvalt. Maar zodra iets zijn interessegebied raakt, verandert dat compleet. Dan wordt hij, in Kurts woorden, "het orakel van Amsterdam": iemand die overloopt van kennis en zich helemaal in een onderwerp kan verliezen. Interesseert iets hem niet, dan is hij ook net zo snel weer weg om zijn eigen ding te doen.

Kurt is trots op zijn zoons geheugen, dat hij "bizar" sterk noemt. Ook noemt hij zijn eerlijkheid als een mooie eigenschap: zijn zoon kan simpelweg niet liegen. Vraag hem of het eten smaakt, en je krijgt gegarandeerd een écht eerlijk antwoord — waar veel mensen automatisch "ja hoor" zouden zeggen.

Geen boek over autisme

Wie een boek vol theorie of wetenschappelijke uitleg verwacht, komt bedrogen uit. En dat is precies de bedoeling. "Ik ben geen wetenschapper. Ik heb hier niet voor gestudeerd. Ik schrijf vanuit mijn eigen ervaring. Ik ben gewoon een ervaringsdeskundige."

Kurt benoemt in zijn verhalen bewust niet dat het om autisme gaat. "Ik vind dat het woord soms zwaarbeladen is," legt hij uit. Hij wilde vooral laten zien dat iedereen bijzonder is, en dat sommige mensen — zoals zijn zoon — net wat meer begrip en ruimte nodig hebben om mee te komen in een wereld vol eisen en verwachtingen.  “Ik hoop dat het boek daar wat bewustwording voor creëert. Dat de verhalen zullen zorgen voor herkenning bij mensen die autisme van dichtbij kennen, maar ook juist interessant voor lezers die er weinig ervaring mee hebben. Want soms is een persoonlijk verhaal genoeg om ineens te denken: “oh, zo kan iemand de wereld dus ervaren.”

Tijdens het schrijven leerde ook Kurt zijn zoon opnieuw kennen. "Ik ken zijn gebruiksaanwijzing natuurlijk al goed, maar door het schrijven kreeg ik er weer nieuwe hoofdstukken bij."

Hij geeft dan ook graag hetzelfde advies aan andere ouders: leer de gebruiksaanwijzing van je kind kennen. Niet om iemand tot apparaat te herleiden, maar om te ontdekken hoe iemand denkt, wat helpt, en vooral: waar de kracht zit. Stimuleer wat goed gaat, zegt hij. Juist als een interesse ontzettend diep gaat.

Als voorbeeld noemt hij zijn zoon en Ajax. Zijn kennis van de club is zo groot en zo precies, dat hij weleens mails stuurt naar auteurs van boeken over Ajax om ze te wijzen op feitelijke fouten. Kurt lacht trots: "Dat is juist iets wat bij hem hoort."

Voor het AutismeFonds

Kurt schreef al jaren losse stukjes op over dingen die hij met zijn zoon meemaakte. Op een gegeven moment liet hij een aantal teksten zien aan een uitgever, die meteen enthousiast reageerde: dit moest hij doorzetten. Van elf verhalen groeide het uiteindelijk uit tot tweeëntwintig.

Voor Kurt stond van meet af aan vast dat hij geen cent wilde verdienen aan de bijzonderheden van zijn zoon. Vandaar de keuze om de winst te koppelen aan het Autismefonds. Kurt vindt het belangrijk dat er meer begrip ontstaat rond autisme: "De aanpassing ligt vaak meer bij de persoon met autisme dan bij de omgeving. Terwijl het eigenlijk ook andersom belangrijk is: wij als kunnen ook een stap zetten."

Waarom je dit boek wilt lezen

Kurt noemt zichzelf geen schrijver, eerder een verhalenverteller. "Ik ben geen Tommy Wieringa," zegt hij zelf lachend. Maar juist dat maakt zijn boek zo toegankelijk. Geen theorie, geen jargon, maar een kijkje in hoe iemand met autisme de wereld kan ervaren: luchtig geschreven, met humor, en soms confronterend eerlijk. "Ik hoop dat die verhalen mensen raken."

Voor Kurt is het boek geslaagd als lezers drie dingen meekrijgen: herkennen van situaties vanuit zichzelf of van anderen, begrip voor hoe iemand de wereld anders kan ervaren, en gewoon plezier tijdens het lezen.

Wil je alvast proeven hoe dat leest? Hieronder delen we twee exclusieve preview columns uit het boek. 

Het boek is nu overal online te koop of bij de boekhandel in jouw buurt. Na aftrek van de kosten gaat de volledige opbrengst naar het Autismefonds.