Met zijn eerste marathon als vijftiger wilde Peter niet alleen de finish halen, maar vooral aandacht vragen voor autisme. Zijn persoonlijke verhaal raakte veel mensen en leverde een indrukwekkende actie op voor het AutismeFonds.
Ik kon gewoon niet stoppen
Peter (vader van een dochter met autisme)
"Onze dochter Sofie viel op haar dertiende uit op school. Ze voelde zich anders, was ongelukkig en eenzaam. Ruim een half jaar later kreeg ze de diagnose autisme." Voor Peter (50) veranderde dat alles. Van dichtbij zag hij hoeveel impact autisme heeft op het dagelijks leven.
"Veel mensen onderschatten die impact. Jongeren vallen uit op school, volwassenen hebben moeite om werk te vinden en sociale situaties kosten vaak enorm veel energie. Overprikkeling, eenzaamheid en frustratie maken mensen met autisme extra kwetsbaar. Dat verdient veel meer aandacht."
In april liep Peter zijn zevende Marathon van Rotterdam. Zijn eerste als vijftiger was voor hem hét moment om in actie te komen. "Ik wilde al langer iets doen voor mentale gezondheid. Uiteindelijk koos ik voor het AutismeFonds, omdat autisme zo'n grote rol speelt in ons leven. Er vallen nog steeds veel jongeren met autisme uit op school en later ook op de arbeidsmarkt. Daar wil ik aandacht voor vragen."
Hij vroeg eerst familie, vrienden en collega's om een donatie en deelde daarna zijn verhaal via LinkedIn, Strava en het intranet van het ziekenhuis waar hij werkt.
"Juist doordat ik ons persoonlijke verhaal deelde, herkenden veel mensen zich erin. Mijn tip voor andere actievoerders is dan ook: durf open te zijn. En plaats niet alleen een oproep, maar houd mensen ook op de hoogte. Ze leven echt met je mee."
Sportief werd het Peters moeilijkste marathon. "Vanaf het begin liep het niet lekker en na 27 kilometer overwoog ik zelfs om te stoppen. Dat had ik nog nooit meegemaakt."
Toch zette hij door. "Door alle donaties en alle steun van familie, vrienden, collega's en zelfs onbekenden kon ik gewoon niet stoppen. Zij hebben me erdoorheen geholpen."
Juist daardoor kreeg de marathon achteraf extra betekenis. "Voor mensen met autisme voelt het dagelijks leven soms ook als een voortdurende strijd. Deze marathon werd daar voor mij een symbool van."
De vele reacties maakten diepe indruk. "Ik kreeg berichten van collega's die ook een kind met autisme hebben. Hun verhalen over schooluitval, eenzaamheid en somberheid waren zó herkenbaar. Dat gaf veel verbondenheid."
Ook over de begeleiding vanuit het AutismeFonds is Peter enthousiast. "Ik kreeg veel steun en kon altijd terecht met vragen. Dat maakte het organiseren van de actie een stuk makkelijker."
Of hij opnieuw zo'n grote actie opzet, weet Peter nog niet. "Eén grote actie heeft misschien wel de meeste impact. Maar ik blijf mijn AutismeFonds-shirt dragen tijdens wedstrijden, zodat het onderwerp zichtbaar blijft."
Zijn boodschap is duidelijk: "Er is terecht veel aandacht voor lichamelijke ziekten, maar mentale gezondheid verdient dat net zo goed. Zeker als je bedenkt dat zelfdoding de belangrijkste doodsoorzaak is onder jongeren tot 30 jaar. Hoe meer aandacht er komt voor autisme en mentale gezondheid, hoe groter de kans op begrip, passende ondersteuning en gelijke kansen."
Deze website maakt gebruik van cookies om goed te functioneren. Als je wilt aanpassen welke cookies we mogen gebruiken, kan je jouw cookie-instellingen wijzigen. Meer informatie is beschikbaar in onze privacyverklaring.