Donateur Audrey aan het woord

Op zoek naar de juiste plek
Toen haar zoon naar de basisschool ging en de drukte hem zichtbaar te veel werd, begon het balletje te rollen. Voor Audrey betekende dat het begin van een continue leerweg: ze verdiepte zich in autisme en volgde een opleiding tot autismevriendelijke coach. Daar kwam ze voor het eerst in aanraking met de Nederlandse Vereniging van Autisme (NVA).

Omdat hij uitviel in het reguliere onderwijs, zit haar zoon inmiddels op kleinschalig onderwijs: een particulier initiatief met zes andere kinderen. Vier dagen per week gaat hij ernaartoe, in een omgeving met een vaste dagstructuur en ruimte om in zijn eigen tempo te leren. Hier leert hij veel op het vlak van sociale vaardigheden en werkt hij toe naar staatsexamens, met ruimte voor aanpassingen waar nodig. Dat maakt volgens Audrey echt het verschil.

"Ik knijp in mijn handen met het initiatief waar mijn zoon nu zit.” Via netwerkgroepen vanuit haar gemeente hoort ze hoe schrijnend de situatie voor andere gezinnen kan zijn. Ze zou dan ook graag zien dat dit soort initiatieven meer ruimte krijgt, het liefst ook vanuit de overheid gefinancierd.

Zorgen over de toekomst
Audrey kijkt positief vooruit, maar kan zich soms zorgen maken over de toekomst. Gaat haar zoon zelfstandig kunnen wonen? Hoe zit het met werk, met een relatie? Vragen die haar bezighouden, juist omdat het voor hem minder vanzelfsprekend verloopt dan voor veel anderen. Wat volgens haar vooral nog ontbreekt, is bewustwording bij werkgevers: "Als werkgevers de juiste ruimte kunnen creëren voor medewerkers met autisme, halen ze talenten in huis waar veel bedrijven op zitten te wachten."

Autisme op de agenda
Voor Audrey is de belangrijkste reden om donateur te worden simpel: het AutismeFonds zet autisme op de agenda. "Ik denk dat één grotere organisatie meer kan bereiken dan allerlei losse initiatieven." Ze ziet hoe de NVA en het AutismeFonds serieus worden genomen als gesprekspartner, ook in Den Haag. "Want pas als je serieus genomen wordt, kun je echt iets veranderen."

Een praktische bijkomstigheid van haar donateurschap is de Autipas. Die blijkt voor haar zoon van grote waarde: in het contact met hulpverlening, maar ook gewoon in het dagelijks leven. Daarnaast kon het gezin dankzij de pas zonder lange wachtrijen naar Disneyland Parijs, iets waar haar zoon al lang naartoe leefde. "De drukte en overprikkeling in het park waren zo veel beter te hanteren," vertelt Audrey.

In geval van nood kan de pas getoond worden, zodat mensen en hulpverleners meteen weten waar ze rekening mee moeten houden. Haar zoon heeft hem daarom altijd bij zich, ook voor Audrey's eigen gemoedsrust.

Haar boodschap aan nieuwe donateurs
Aan mensen die twijfelen om donateur te worden, geeft Audrey mee dat het AutismeFonds enorm belangrijk is als het gaat om bekendheid voor autisme op alle fronten. Die bekendheid leidt volgens haar hopelijk tot meer begrip. "Want dat is uiteindelijk wat nodig is om dingen structureel te veranderen."

"Het is ook fijn om te weten dat er iets is waar je op terug kunt vallen, dat eraan gewerkt wordt," besluit ze. "Ga zo door."

Over het AutismeFonds

Voor mensen met autisme is meedoen niet altijd vanzelfsprekend. Met de steun van onze donateurs maken we het mogelijk dat ze gezien worden, hun talenten kunnen ontwikkelen en volwaardig mee kunnen doen in de samenleving.

Het AutismeFonds steunt projecten en initiatieven op het gebied van onderwijs, werk, zorg en vrije tijd — die samen bijdragen aan een betrokken en inclusieve samenleving, waarin mensen met autisme zichzelf kunnen zijn.